Köylerin sorunları ve Japonya’da köyleri canlandırma yöntemleri

123

– Türkiye’de Köyler; tarım, hayvancılık, ormancılık, balıkçılık gibi faaliyetleri yürüten toplulukların yaşadığı en küçük yerleşim birimleridir. İktisadi olarak küçük aile işletmeleri şeklinde örgütlenmişlerdir.
– Köyler şehirlerin hem kaynağı, hem de rezervuarı olarak görülürler. İnsanların, ürünlerin-malların, enerjinin, suların, bilginin başlangıç noktaları olarak kabul edilirler.

Günümüzde köylerin ortak benzer sorunları vardır. Nüfusun azalması, terkedilen topraklar, kırsalda iş alanlarının ve eğitim imkanlarının azalması şeklinde kendini göstermektedir.
Tarım ve hayvancılığın ekonomideki rolüne çok vurgu yapılmakla birlikte, kırsal devam etmektedir. Kırsal nüfus azaltırken kentlerin nüfusu artırmaktadır. kırsalda yaşayanlar tarım dışı gelirleri olmaksızın geçinmekte zorlanırkan tarım ürünleri fiyatları enflasyonunun en önemli bileşeni olmaktadır..

Dünyanın çeşitli yerlerinde yürütülen kırsal kalkınma politikaları ve programlarında ulusal yetenekler kullanılarak kırsal canlandırılmaya çalışılıyor.

Sürdürülebilir Kentleşme Enstitüsü (İnstitüte for Sustainable Urbanism) sürdürülebilir kalkınma için köylerin tüm değerleri ile belirleyici rol oynamaya devam ettiğine inanıyor ve köylerin sosyal, kültürel ve ekonomik kalkınmasını hedeflemektedir.(1)

Armutveren (Paspala) Köyü – Istrancalarda Sonbahar (Foto: Nedret Benzet)

Hükümetlerin Geleneksel Kırsalı Kalkındırma Araçları;

Kırsalı canlandırmak için hükümetlerin üç geleneksel yöntemine vurgu yapılmaktadır.(2)

Birincisi; kamu altyapısını düzenleyerek, çiftçinin pazara erişimini kolaylaştırmak, deniz ve hava limanlarını tarım ürünleri nakli için kolaylaştırmak, iletişim, kredi, elektrik, ulaştırma, depolama, pazar, araştırma ve diğer hizmetlerin sağlanmasında profesyonel destek ve teşvik vermek..

İkincisi; Ticari Tarım işletmeleri ve küçük aile işletmelerini kayıt sistemine dahil ederek, sektörü takip edebilip, politika geliştirmek.

Üçüncüsü; hükümetler, küçük çiftlik ve tarım işletme sistemlerinin gereksinimlerini karşılamak için uygun ve yeterli eğitim fırsatları ve tesisleri sağlamak suretiyle İnsan kaynaklarını geliştirip, Küçük aile işletmelerinin ve tarımsal işletme yöneticilerinin, işçilerin ve diğer sektör çalışanlarının modern teknolojiden yararlanmalarını, piyasa sinyallerini yorumlamalarını, rekabetçi kalmalarını sağlamayı hedefliyorlar.

Japonya’da Köyleri Canlandırma Yöntemleri;

Japonya’da kırsal bölgelerdeki İş olanaklarını arttırmak için, yerel hükümet, özel sektör ve bölge sakinleri tarafından finanse edilen Yoshida Furusato-Mura Company adlı şirket 1985 yılından bu güne kırsalı canlandırma amaçlı hizmetler yürüten örnek bir yapılanma olarak görülüyor.

19 Mayıs 2015, Memphis, ABD yapılan 10. OECD Kırsal Kalkınma Konferansında “Kırsal bölgelerde arazi kullanımı” konulu toplantıda (Japonya Tarım, Ormancılık ve Balıkçılık Bakanlığı (MAFF) temsilcisi Katsuhiko YAMAUCHI’ Japonya’ daki köylerin sorunlarını; Hızlı nüfus düşüşü , terk edilmiş tarım arazilerinde artış, vahşi hayvanlar tarafından mahsullere hasar verilmesi, boş evler , Köylerde yaşayan insanların sağlık, sosyal ve kültür hizmetlerine ulaşma zorluğu başlıklarında sıralanmıştır.

Japonya’da Köyleri Canlandırma Projesinin Hedefleri;

1.Kırsal ve kentsel etkileşimin teşvik edilmesi,
2.Kırsal alanlarda iş yaratmak,
3.Topluluklar arasında benzerliklerin güçlendirilmesi,
4. Arazi kullanımı ve gelecek vizyonunu planlama ve tasarlama,
5. Yerel kaynakları iyi yönetmek için kırsaldakilerin emek eğitimi ve etkinliklerinin geliştirilmesi,
6. Sosyal / kamu hizmetlerini merkez köylerde etkinleştirilmesi,
7. Topluluklar arası ağların geliştirilmesi, yerel kaynakların belirlenip, bunların etkin ve rasyonel kullanılarak katma değer yaratılması,
8. Birincil, ikincil ve üçüncül sektörler arasında işbirliğinin teşvik edilmesi,
9. Yenilenebilir enerjileri geliştirilmesi ve kullanılması,
10.Sosyal işletmelerin teşvik edilmesi,
11. Farklı yetenekleri olan kişileri dışarıdan davet edilerek sinerji yaratılması,
12. kadınların üretime etkin katılımının sağlanması, ana başlıkları altında ifade edilmiştir.

Sonuç;
Dünyada 1980 yılından başlayarak devletlerin; ekonomik ve sosyal alanda rollerini azaltarak yerelleştirme ve piyasa ekonomisine geçiş politikaları köylerde yaşayan nüfus üzerindeki olumsuz etkileri şiddetlendirmiştir.

Güven düzeyi yüksek ve dayanışmacı toplumlar tarım sektöründeki küçük aile işletmelerini yerel yönetimler ve merkezi yönetimlerin profesyonel organizasyonlarıyla gözetmek, desteklemek, yol göstermek, izlemek suretiyle Japonya örneğinde olduğu gibi tarımda barınamayanları tarımı bırakmasını özendirmeden, kırsal kesim kaynaklarını etkin ve rasyonel değerlendirmektedir.

Belediyeler “Toplum Destekli Tarım” (Cominity Supparte Agriculture) anlayışı yaygınlaştırarak kırsal kesimde tarım ve hayvancılıkla geçinen insanları gözetmektedir.
Brezilyanın Belo Horizante kent yönetimi çiftçilerin ürettiği gıdayı sadece bir ticari mal değil, temel bir yurttaşlık hakkı olduğunu ilan etmiştir.

Belo Horizante kent yönetimi mülkiyetindeki arazi ve açık alanların bir kısmı ürünlerini düşük gelirli hane halklarının da alabileceği fiyatlara satan çiftçilere satış, pazarlama noktası olarak tahsis etmektedir.(3)

KAYNAKLAR: (1) Vanessa Miriam Carlow Ruralism, The Future of VillagesAnd Small Towns in An Urbanizing World 26
(2) www.fao.org/docrep/w7365e/w7365e05.htm
(3)Vandana Shiva “Tohum ve Gıdanın Geleceği üzerine Manifestolar.” Sf 86