Spor ve Nostalji -13- Hatay İsmail

Bu sayımızda sayfa konuğumuz, belleklerimize “Hatay İsmail” olarak yerleşen İsmail Erdivanlı, 3 Mart 1947’de İlhami-Gülbiye çiftinin ikinci çocuğu olarak Kırklareli’de doğdu.

Baba İlhami Bey, Büyük Cami (Hızırbey) karşısında bulunan eski tarihi kütüphane binasının altında ayakkabı dükkanı işletiyordu. Anne Gülbiye ev hanımıydı. Ailenin ilk çocuğu olarak dünyaya gelen abla, Sevim Hanım, 1938 yılında doğdu. Fen Bilgisi Öğretmeni olarak ülkemizin bir çok köşesinde görev yaptı.

İsmail Erdivanlı, Kocahıdır İlkokulunu ve Atatürk Lisesi’nin orta kısmını iyi derecelerle bitirdi. Lise bi-rinci sınıfta öğrenimini yarım bıraktı.

Ailesinin, özellikle ablası Sevim Öğretmen’in ısrarlarına karşın kararından geri dönmedi. Kısa bir bunalım dönemi ve boşluktan sonra 1960’lı yıllara damgasını vuran Özgüvenspor’a transfer oldu ve yaşamına yeni bir sayfa açtı. (1963)

Kendine olan güveni, sağlam fiziği ve kesici özelliği ile kısa sürede dikkati çekti. 1965 yılında dönemin en iddialı takımlarından Pınarhisar Çimentospor’a transfer oldu. Burada 2 yıl oynadıktan sonra, 1966-67 sezonunda Kırklareli Lig Şampi-yonu olan Kırklareli Karagücü’nde takviye olarak yer aldı. O yıl, Türkiye Amatör Şampiyonası’nda, Karagücü’nün başarısında önemli rol oynadı.

1967 yılında askere gitti. Önce Karabük Jandarmagücü, daha sonra da Ankara Jandarma-gücü’nde oynayarak gelecekteki kariyerine zemin hazırladı. Asker arkadaşı “Cücük Ali”nin (Akyol)   ısrarlarına dayanamayarak, 1969 yılında Hatayspor’la profesyonel sözleşme imzaladı.

1969-71 yılları arasında, 3 yıl boyunca Hatayspor’un hemen hemen bütün maçlarında oynadı. Sayısız kez haftanın karmasında ve haftanın oyuncu tablosunda yer aldı. Adana ve Mersin İdmanyurdu’nun transfer listesine girdi. Fakat babası İlhami Usta’nın zamansız ölümüyle Güney Anadolu’yla ilgili düşüncelerini ve kariyer planlarını bir tarafa bırakarak Kırklareli’ne döndü.

1972 yılında Atilla Bilgin’in çalıştırdığı Kırklarelispor’la anlaştı. Daha ikinci haftada hocayla ters düştü ve yarım dönem futbol oynamadı. Atilla Bilgin’in ayrılmasından sonra göreve gelen İsmail Kurt ile bir buçuk yıl çalıştı. Bu arada Yağlı Tohumlar’da çalışma hayatı da başladı.

1974’te amatöre dönerek şehrimizin en köklü ve kuruluşu Cumhuriyet’in kuruluşuna dek uzanan Gençlikspor’da antrenör-oyuncu olarak iki yıl oynadı.

İsmail Erdivanlı, 1974 yılında sınıf arkadaşım olan Hatice Çek Hanım’la evlendi. 1976 yılında ilk oğlu İlhami Alper, 1980 yılında da Görkem dünyaya geldi. İlhami Alper, Boğaziçi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdikten sonra şehrimizde iş hayatına atıldı. Görkem ise, örnek aldığı babasına daha yakın bir mesleğe gönül verdi. İyi bir voleybolcu olarak hatırladığım Görkem, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi’nin Beden Eğitimi Bölümü’nden mezun oldu.

Özgüvenspor, Çimentospor, Kırklareli Karagücü, Karabük Jandarmagücü, Ankara Jandarmagücü, Hatayspor, Kırklarelispor ve Gençlikspor. Dile kolay 8 takımda 13 yıl boyunca futbol oynamak herkese nasip olacak bir şans değil herhalde.

Futbolla ilgili o kadar çok anısı var ki… Röportajımız esnasında daldan dala atlayarak anılar resmi geçidine katıldık birlikte. Fakat Hatayspor’la ilgili anıları anladığım kadarıyla unutulacak gibi değildi. Belki de “Hatay İsmail” olarak anılmasının sebebi hikmeti bu olsa gerek…