Spor ve Nostalji -6- Reis Abdullah

Bizleri geçmişe götüren, yaşanmışlıkları tekrar anımsatan, çocukluğumuzun ve gençliğimizin en güzel günlerini yeniden hissetmemizi sağlayan sohbetlerimizin birinde Yayla Mahallesi’nde bir tarihi kahvehanede, eski lise binasının yanmış ve yalnızlığa terkedilmiş silueti karşısında konuşurken, anılar zincirimize bu kez Abdullah Enis Çankır katıldı.

Abdullah Enis Çankır; 1931 yılında Bursa Mustafa Kemal Paşa doğumlu, annesi Memduha Hanım, babası Salih Zeki Çankır Bey.

Salih Zeki Çankır, 1942 yılında Denizli’den ilimize Ağır Ceza Reisi olarak tayin olduğunda; Abdullah Enis Çakır 11 yaşındaydı. Ortaokulu Kırklareli’nde okuduktan sonra 21 arkadaşıyla İstanbul Kabataş Lisesi’nde öğrenimine devam ediyor. Ayhan Çetintaş, Uluğ ve Aykut Yeniley kardeşler, Turgut Gençoğlu ve Orhan Yet Kırklareli’nden sınıf ve dönem arkadaşlarıydı.

Kabataş Lisesi’nden sonra arkadaşı Orhan Yet’le İstanbul Hukuk Fakültesi’nde birliktelikleri devam ediyor, 1952 yılında finalde İstanbul Teknik Üniversitesi’ni 2-1 yenerek okullarını İstanbul Üniversiteler Şampiyonu yapıyorlar.

Güçlü fiziği ve teknik becerileriyle takımın defansını ayakta tutan Abdullah Enis Çankır’a Orhan Yet de golcü kimliğiyle eşlik ediyor. Uzun yıllar birlikte oynuyorlar.

Gençlikspor, Kırklareli Karması, Kasımpaşa’da devam eden futbol yaşamında ismi “REİS ABDULLAH” olarak belleklere kazınıyor.

Kendisini İstanbul’da ziyaret ettiğimde; 1953 yılında Almanya’nın ünlü bir klubüyle yaptıkları dostluk maçını ve 1954 yılında Marmara Bölge Şampiyonluğu’nu 2-1 kaybettikleri Bursa-Acarspor maçlarını, o günleri yeniden yaşarcasına anlattı.

Reis Abdullah’ı anlatırken rahmetli babası Salih Zeki Çankır’a da bir sayfa açmak gerekir diye düşünüyorum.

Babası Salih Zeki Çankır’ı (1887-1952) köylerde yağlı güreş yapmış, kıspet giymiş, ter, yağ ve çimen kokusunu genzinde hissetmiş biri olarak dinliyoruz Abdullah Enis Çankır’dan. Sohbet arasında Kırkpınar’da hakemlik yaptığını da öğreniyoruz.

Çankır ailesine baktığımızda çok renkli bir aile tablosuyla karşılaşıyoruz. En büyük ağabey Tevfik Çankır, dahiliye uzmanı ve Kırklareli Devlet Hastanesi Başhekimliği yapmış. Abla Münevver Gençoğlu, iyi bir atlet ve şehrimizin Ziraat Bankası çalışanlarından Selahattin Gençoğlu’nun eşi. Diğer bir ağabey Kamil Çankır, Genel Cerrah ve uzun yıllar ABD’de çalışmış.

Yine ailenin bir başka bölümünde ise Selahattin Gençoğlu’nun kardeşleri de subay ve sporcu kimlikleriyle karşımıza çıkıyor. Turgut Gençoğlu, Ordulararası Uzun Atlama ve 100 metre şampiyonu. Diğer kardeş Haluk Gençoğlu, dönemin en iyi futbolcularından biri.

1942-1982 yılları arasında Çankır ailesine kucak açan, içinde sayısız acı ve güzel anıları barındıran evlerinin resmini çekerken gerçekten çok duygulandım. Ailenin hayatta kalan bireylerine nostaljik bir duygu sağanağı yaratacağını biliyorum.

Kendi takım arkadaşlarından Yavru Bülent (Şenyüksel) ve Kara Orhan (Yet)’i futbolculukları ve kişilikleriyle ayrı bir yere koyan “Reis Abdullah”, rakipleri Başakspor’dan Kasap Sami (Özturhan), Canavar Yusuf (Gerez), Napreş Kemal, eski milli ve Fenerbahçe’li İsmail Kurt ve Taliga Mehmet (Gerez)‘i klas futbolcular olarak nitelendiriyor.

Güçlü belleği, avukatlık mesleğinin getirdiği akıcı, dinletici, samimi ve içten anlatımıyla beni kendine hayran bırakan Abdullah Enis Çankır’ı yeteri kadar anlatamamanın sıkıntısını yaşadım. Hayatının bir romana sığamayacak renkliliğini, bir kısa öyküye sığdırmanın çaresizliğiyle, kendisinden özür dileyerek, saygılarımı, sevgilerimi iletiyor, uzun ve sağlıklı yıllar diliyorum.

“Spor ve Nostalji -6- Reis Abdullah” fotoğrafları için tıklayınız…